Styl artystyczny, czyli język, którym posługują się poeci i pisarze różni się od języka potocznego- tego, którym posługujemy się na codzień. Rządzą nim odrębne reguły i wolność twórców, którzy posługują się środkami stylistycznymi (tropami). A środków tych jest mnóstwo. I, uwaga!, zostały wymyślone nie po to, by utrudniać życie uczniom szkół wszystkich typów, ale by upiększać język poezji i prozy oraz przede wszystkim – by przekazywać dodatkowy sens wypowiedzi. Oto niektóre z nich:
  • epitet – wyraz (najczęściej przymiotnik) pełniący funkcję określenia rzeczownika, np. ciemny sen;
  • kontrast – przeciwieństwo, np. biały – czarny, mało – dużo;
  • wyraz dźwiękonaśladowczy (onomatopeja) – wyraz naśladujący dźwięki, np. wrr, miau, świszcze wiatr, i jak bór dudni piorun;
  • ożywienie – nadanie przedmiotom, zjawiskom przyrody cech istot żywych, np. poruszał się kamień, duże okno wędrowało;
  • uosobienie (personifikacja) – nadanie rzeczom, zwierzętom, roślinom cech człowieka, np. Kiedy nadejdzie ten dzień / Przyniesie na wyciągniętej ręce chleb;
  • porównanie – uwydatnienie cech opisywanego przedmiotu, postaci, itd. przez wskazanie cech wspólnych z innymi przedmiotami, postaciami, itd. Zestawieniu służą następujące łączniki: jak, jakby, niby, niczym, na kształt. Np. (ptaszek) z główką jak makówka; góry niczym praczki
  • powtórzenie – dwukrotne, lub wielokrotne wystąpienie tego samego elementu, np. mokra wieś wieczna wieś;
  • przenośnia (metafora) – zaskakujące połączenie słów, tworzące nowy sens, np. fontanna łez, spajam głazy rymów;
Waszym zadaniem jest wyszukiwać w tekstach i wpisywać przykłady poszczególnych środków stylistycznych.

EPITET
Krzew oliwny
Wodotrysk dziwny
PORÓWNANIE
Cichy jak pojednanie
OŻYWIENIE
Wodotrysk śpiewa
POWTÓRZRNIE
O szyby deszcz dzwoni , deszcz dzwoni jesienny.
By każdy , patrząc na trawę , duszą , jak trawa , był prosty
PRZENOŚNIA (METAFORA)
Oblał się purpurem
Na śliskich słowach wywracamy się
ONOMATOPEJE (WYRAZY DŹWIĘKONAŚLADOWCZE)
puknął
stukną